GʻOYIBIY ASARLARINING TIL XUSUSIYATLARI

• Boboqulova Hikoyat Bobur qizi

  Navoiy davlat universiteti Tillar fakulteti O‘zbek tili va adabiyoti yo‘nalishi 1-kurs magistranti

  Author

O‘zbek adabiy tili tarixida XV asr alohida o‘rin tutadi. Bu davrda o‘zbek tili, ayniqsa, badiiy adabiyot orqali shakllanib, boyib bordi. Bu jarayonda Mir Alisher Navoiy rahnamoligida ko‘plab salafiy va zamondosh shoirlar ijod qildilar. Ular orasida Gʻoyibiy alohida eʼtiborga loyiq siymolardan biridir. U o‘zining lirik she’rlari va dostonlari bilan tilning obrazlilik imkoniyatlarini namoyon etgan, xalqona tildan ilohiy-falsafiy mazmunlargacha bo‘lgan yo‘nalishlarda erkin ifoda topgan.

Gʻoyibiy. Gʻazaliyot. — Toshkent: Fan, 1971.

Gʻulomov A. Oʻzbek adabiy tili tarixi. — Toshkent: Fan, 1965.

Joʻrayev M. Oʻzbek sheʼriyati tili. — Toshkent: Oʻqituvchi, 1981.

Karimov A. Oʻzbek tili tarixi va dialektologiyasi. — Toshkent: Fan, 1995.

Rahmatullayev Sh. Hozirgi o‘zbek adabiy tili. — Toshkent: O‘zR FA, 2006.

Salohiy M. Oʻzbek mumtoz adabiyoti. — Toshkent: Choʻlpon, 2010.

Valixonov B. Mumtoz adabiyotimizdan saboqlar. — Toshkent: O‘zbekiston, 2002.

Normurodov A. Tasavvuf va mumtoz she’riyat. — Samarqand: Ma’naviyat, 2007.

• PDF